Geboortetrauma’s zijn aanhoudende, onbegrepen klachten die lichamelijk, psychisch en/of sociaal van aard zijn en het dagelijks functioneren kunnen belemmeren. Problemen ontstaan in verschillende fases van het leven en zijn in verband te brengen met moederschap, geboorte, hechting, (op)voeding en/of verlies. Het maakt daarbij niet uit hoe lang het geleden is dat je bevallen bent. Ook als het al langer geleden is kan je door bepaalde gebeurtenissen in je leven, triggers, klachten gaan ervaren. Of klachten van toen komen terug.
Uit onderzoek blijkt dat er bij veel vrouwen een link is tussen allerlei lichamelijke en emotionele klachten en negatieve ervaringen tijdens hun zwangerschap, bevalling of kraamtijd.
Als moeders hebben wij allemaal een soort moederprogramma in onze hersenen gekregen voor elk kindje dat we in onze buik dragen. Helaas kan het door allerlei oorzaken tijdens of na de zwangerschap of geboorte gebeuren dat dit moederprogramma niet goed afdraait. Hierdoor kan je als moeder een geboortetrauma oplopen waardoor die roze wolk na de geboorte van je kind helemaal geen roze wolk is. Je ontwikkelt allerlei klachten waardoor je niet lekker in je vel zit.
De weg naar herstel
Herken je jezelf in een van de signalen hiernaast (of onderaan op je telefoon of tablet), of blijf je maar niet lekker in je vel zitten na de bevalling? Of ben je al lang(er) moeder maar ervaar je problemen rondom je moederschap? Als je terugdenkt aan de geboorte van je kind, herken je dan een van de signalen hiernaast? Dan kán het zijn dat je een geboortetrauma hebt opgelopen. Maar ik wil je moed inspreken: het hoeft niet zo te blijven! Er zijn mogelijkheden om te herstellen.
Wil je voor jezelf onderzoeken of je een geboortetrauma hebt? Vul dan de onderstaande vragenlijst in.
Wat je zelf kan doen
Wanneer je kindje geboren is ben je ineens moeder. Dat is een totaal nieuwe situatie en daar mag je in groeien. Rust en vertrouwen zorgen voor hoge oxytocinelevels en die helpen je en band met je kindje op te bouwen. Je kunt daar zelf veel aan doen:
- Houd je baby veel bij je, en verzorg hem of haar zelf zoveel mogelijk.
- Bespreek je bevalling, zo vaak als je dat nodig hebt en omring je mensen die je vertrouwt.
- Denk van tevoren na over de tijd ná de geboorte. Wat vind je fijn? Hoe zorg je ervoor dat je voldoende rust krijgt? Hoe ga je je kraambezoek inrichten? Dicht bij jezelf blijven daarin is goed voor jou én je baby.
En wat als herstellen niet vanzelf gaat
Dit kan te maken hebben met je moederbrein dat om wat voor reden dan ook verstoord is. Het goede nieuws is dat het moederprogramma hersteld kan worden! Dat zelfherstellend vermogen zit al in je. De hersteltherapie helpt je dat zelfherstellend vermogen aan te zetten. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat 95% van de moeders herstelt door deze therapie. Het is een zachte, moedervriendelijke benadering waarbij jij als moeder zelf bepaalt wat je wil bespreken en wat je graag anders had gezien tijdens je zwangerschap of bevalling.
Het aanzetten van je zelfherstellend vermogen gebeurt tijdens een herstelgesprek. Dit brengt gunstige veranderingen teweeg in de hersenfuncties. Daardoor ontstaan in je hersenen functionele verbindingen; nuttige weggetjes tussen je hersenhelften. Hierdoor neemt je stress af en kun je psychisch en lichamelijk herstellen. Je wordt als het ware ‘aan’ gezet en van daaruit kunnen je natuurlijke capaciteiten herstellen. En hierdoor zullen je klachten uiteindelijk afnemen en verdwijnen.
Mogelijke klachten:
- Je denkt met een negatief gevoel aan de bevalling terug
- Je hebt geen controle over emoties en gedachten
- Je hebt angst voor een volgende zwangerschap of bevalling
- Je hebt last van paniekaanvallen
- Je hebt last van slapeloosheid
- Je hebt geen goede relatie met je kind, de hechting komt niet goed op gang
- Je hebt negatieve gedachten over je kind waardoor je je vervolgens schuldig voelt
- Je partner en jij begrijpen elkaar niet meer
- De borstvoeding wil maar niet lukken
- Je lichaam herstelt niet: je blijft moe en futloos
- Je kijkt met een negatief gevoel naar jezelf, je hebt het gevoel dat je faalt als moeder of hebt gefaald bij de bevalling
Wanneer is het tijd om hulp te zoeken en vooral: welke hulp zoek je dan? Dat mijn bevalling traumatisch was wist ik eigenlijk direct al. Erover vertellen kon ik alleen in tranen, maar, hoorde ik, dat hoort erbij. Uiteindelijk kwam ik bij de juist zorg terecht: Erna kwam op mijn pad! Ik mocht, zoals Erna het mooi zegt, mijn moederprogramma afdraaien en dat gaf veel rust. Ik heb vaak gedacht: 'Had ik hier maar eerder van geweten.'
Mijn dochter is 10 maar er is 'iets' niet goed in de hechting. Niemand weet wat er met haar is en de problemen hebben zich opgestapeld. Ik zit in een vicieuze cirkel en kom daar niet uit, het put me uit en op dit moment zit ik met een burn out thuis. Kan het toch nog met de geboorte te maken hebben?